Archief Etcetera

Zoeken naar  Auteur


4 document(en) met "De Revisor"



Nr. 15, September 1986 • Wim De Mont • Seizoen '86-'87
toch dit: Senne Rouffaer regisseert twee keer: de seizoenopener De koopman van Venetië van Shakespeare (dus toch gaan kijken) en De revisor van Gogol...Meng deze categorieën, leg ze op de weegschaal en je bekomt volgend resultaat: Enerzijds de gezelschappen waar creativiteit en door de band artistiek verantwoorde produkties de bovenhand halen...Mange p'tit Coucou is écht grappig; laat u niet misleiden door de naam van de groep: het is de nieuwe naam voor de groep rond Alain Platei (zie Etcetera 14). Wim De Mont

Nr. 39, December 1992 • Johan De Boose • Het eerste cijfer
Johan De Boose zag het werk van de Russische theater maker Vladimir Klimenko (De Revisor en een Vinter-trilogie) en vergelijkt het met de schilderijen van diens landgenoot Malevitsj: het theater van...Het hermetisme, het kluwen en het raadsel vormen de essentie en de basis van onze werkelijkheidsbenadering, de bouwstenen van de poëzie en de bestaansreden van de verbeelding...Noodzakelijk om ze te smaken is de attitude, de openheid om bepaalde prikkels, stralen te ontvangen, die de toeschouwer eerst losrukken uit de dagelijkse banaliteit en vervolgens confronteren met de

Nr. 48, Februari 1995 • Freddy Decreus • Franz Marijnen regisseert Oedipus/In Kolonos
anderzijds zijn repertoirestukken De Koning Sterft, Koning Lear, Lange Dagreis in de Nacht, De Revisor, Eindspel, Drie zusters en Wachten op Godot (1984-1992) zag, weet dat zich geleidelijk een grotere...de Claus-Seneca versie als van de religieuze dimensie uit In Kolonos, het respecteren van de zeggingskracht van de prachtige Nederlandse poëzie en de timing van elk woord en elke stilte, het beschikken...Geen gemoraliseer, geen boodschapperigheid, wel de durf en de drieste moed om vandaag de dag opnieuw te vragen wie of wat de mens is, de traditionele antwoorden voorbij

Nr. 52, Januari 1995 • Pol Arias • In Memoriam
Met dat vooruitgeschoven proscenium, met dat gat in de vloer waarin de personages verdwenen, met die midden in het decor losstaande en brutaal vallende deur als knipoog naar de vaudeville gaf hij...Voor De Revisor in Den Haag zette hij kamers neer als rattenkoten, waar de personages bijna over elkaar heen moesten kruipen en in een merkwaardig perspectief geplaatst werden door de schuine wanden...Amper tweeënveertig was hij toen de engel uit Tony Kushners stuk hem kwam halen, zoals hij dat helaas de jongste tien jaar al al te dikwijls gedaan heeft met zoveel andere kunstenaars