Archief Etcetera

Zoeken naar  Auteur


8 document(en) met "Het Pleintje op"



Nr. 5, Januari 1984 • Luk Van Brussel • Vera - Luk van Brussel
Juul (haalt de schouders op) Fie O daar Juul, dat pleintje met die bloemekes, en die lampionnekes, weet ge het niet meer...Nu jij weg bent haat ik hem pas goed, maar op een dag ruk ik het domme onkruid uit, hang het te drogen in mijn schele zon, verbrand het in de groene vlammen van mijn ogen, die eindelijk zien met welke...Maar het was precies alsof ik heel die wijk op mijn duimpje kende, net zo een straten als waar ons Vera woont... Gloster Het was de wijk van Vera, mevrouw, Juul

Nr. 12, Januari 1985 • Luk Van den Dries • DOSSIER OPLEIDING
Op een dag zat ik opzij van het podium en het jongetje dat de hoofdrol speelde vroeg wat ik later wilde worden...het vierde jaar wanneer je enkel produkties speelt, word je natuurlijk wel gecast op een bepaalde rol, maar dat waren interessante rollen, dus voor mij was dat geen probleem...Ik speel Oidipoes door tot in februari en ik werk ook mee met de serie Het Pleintje op de BRT

Nr. 13, April 1986 • Fred Int Panis, Klaas Tindemans, Johan Thielemans,... • KRONIEK
Alleen zit het erin dat zijn Cendrillon in Amsterdam op het programma zal worden genomen: er was dus een tijd dat hij spektakels maakte die in het buitenland nog steeds gegeerd worden...Ik had nog een en ander over het bouwen van Het Respectabel Trouwfeest willen zeggen (het consequent en op geestige wijze uitspelen van tegenstellingen, de decrescendo-tendens in de beelding, de...Op die manier bleef het personage van Vader Pattini eigenlijk afwezig op het toneel, of werd het toch op z'n minst gereduceerd tot ofwel de bekende kantoorklerk, of tot pièce de décor

Nr. 66, December 1998 • René Boomkens • Tijd die terugkomt
Zo ontdekte een Nederlandse triatlonatlete tijdens een loop in Griekenland plotseling dat ze zich op een autosnelweg bevond en niet langer op het traject van de race...Aan het slot blijkt er zoiets als hoop op ontsnapping te bestaan, een ontsnapping die voortvloeit uit dezelfde toestand van verveling...Celati vertelt dat ze op sommige avonden naar een café op het pleintje van San Daniele gaat: "Het terras is altijd bezet door een stel jongens die onderuitgezakt op hun stoelen en met een dromerig

Nr. 66, December 1998 • Gianni Celati • Manifest: Tijd die voorbijgaat
Uit de auto's stappen meestal hele gezinnen die van het omliggende platteland komen om hun boodschappen te doen, en altijd als de vrouw daar langskomt valt het haar op dat ze zich allemaal een beetje...Aan de rand van het dorp staat een reusachtig reclamebord van een verkoopkantoor; in het dorp zelf is meestal geen levende ziel te bekennen, alleen soms een vrouw op een fiets, goed ingepakt, die...Op sommige avonden dat ze zo rondzwerft gaat ze naar een café op het pleintje van San Daniele

Nr. 73, Januari 2000 • Gabriel García Márquez • HOE VERTEL JE EEN MASSAMOORD?
De overlevenden gingen niet op de grond liggen, maar probeerden naar het pleintje terug te keren en toen zwiepte de paniek met zijn drakenstaart en liet hen in één hechte golf opbotsen tegen de andere...Hij liep over het stationsplein en zag er de eetkraampjes, die keurig op elkaar gestapeld stonden, maar ook daar vond hij geen spoor van het bloedbad...iedereen op; er waren geen doden gevallen, de arbeiders waren tevreden naar hun gezinnen weergekeerd en de bananenmaatschappij schortte alle activiteiten op zolang het regende

Nr. 73, Januari 2000 • Sarah Vanagt • EEN ONMOGELIJKE RECONSTRUCTIE VIA EEN BRIEFWISSELING
En dan zet ze me op mijn plaats en wijst me op het veel ergere verlies van praktische papieren...Wat de nieuwe bewoners niet nodig hadden, hebben ze waarschijnlijk op straat gegooid, misschien ligt het daar zelfs nog, zo zegt ze...Het is raar, sommige dingen kan ik me heel helder herinneren: wat we aten op de dag van de vlucht, hoe de glazen op tafel stonden

Nr. 109, December 2007 • Anne Dekerk, Elke Van Campenhout • Geen ‘als en ‘dan’ zonder ‘hier’ en...
Het verzet om toch altijd weer opnieuw op zoek te gaan naar die menselijke essentie, naar het mysterie achter de tijd, die altijd maar doorgaat...Door verhalen of legenden is het in zo’n wereld toch mogelijk om een bepaald perspectief op de realiteit met mekaar te delen...Alleen al het feit dat er twaalf blanke acteurs op de scène staan tegenover 250 Afrikanen, dat is al een heel andere beleving